Anılarımdan

Almanya’dayken, Türkçe öğrenmek isteyen Alman arkadaşım vardı, Chirista. Haftada bir buluşuyorduk. Ben Almanca öğreniyordum, Chirista Türkçe. Öyle güzel ders yapıyorduk ki evlere şenlik. Yanımıza başka birini almıyoruz kesinlikle, dayanamayıp yardım eder kaygısıyla. Bizi duyan olsa gülmekten kırılır. Kafasını gözünü yara yara Türkçe öğretiyorum ama Almanca üzerinden. Öğretecek kadar hakimmişim sanki de. Dil alışverişi. Yalnız galiba […]

Köyde öğretmen olduğum dönemler. Oğlum Özgür çok hastalanmıştı bir ara. Sabaha kadar uyumadık. Ablamız geldi. Hacer teyze geldi. Biz sınıfa girdik. Aklım çocukta tabii. Bir süre sonra İsmail amca ve komşular geçmeye başlayınca lojmana “Bunlar çocuğun çok kötü olduğunu biliyorlar, bir şey olacak.” paniğiyle eşimi çağırdım, ağlıyorum. Köyde arabası olan yok. Yoldan tesadüfen bir araba